رهگیری سفارش

کد امنیتی

تولید کننده‌ها

شاخه های بلاگ خبری

تاریخ انتشار: 96-09-21 12:09:23 سه شنبه

تاریخچه و قوانین واترپلو

واترپلو

واترپلو (Water polo) یک ورزش گروهی است که با استفاده از توپ در آب برگزار می‌شود. که در آن دو تیم با ۶بازیکن و یک دروازه‌بان در هر تیم به همراه ۵بازیکن ذخیره در این ورزش شرکت می‌کنند و در محوطه‌ای درون استخر به ابعاد ۲۰در ۲۵متر بازی می‌کنند. بازیکنان باید با شنا کردن حرکت کنند. این بازی در ۴زمان ۸دقیقه‌ای برگزار می‌شود. برنده تیمی است که در این ۴زمان توپ‌های بیشتری را وارد دروازهٔ حریف کند.

 

تاریخچه:

واترپلو در دهه 1870در بریتانیا اختراع شد و نخستین قواعد آن در اسکاتلند و انگلیس ایجاد شد، اولین بازی بین‌المللی بین تیم‌های ملی این دو کشور در سال 1890در لندن برگزار و با پیروزی اسکاتلند به پایان رسید. ترجمه تحت‌اللحفظی واترپلو به معنای «چوگان آبی» است. این رشته نخستین ورزش گروهی بود که در سال 1900وارد المپیک شد که با قهرمانی بریتانیا همراه بود. حاکمیت بریتانیایی‌ها بر این رشته بعدها از میان رفت و کشورهایی چون مجارستان، ایتالیا، هلند و کشورهای اروپای شرقی به قدرت‌های اول این رشته بدل شدند. ورود واترپلوی زنان به بازی‌های المپیک در المپیک2000 سیدنی صورت گرفت. ادارهٔ این ورزش در سطح بین‌المللی بر عهده فدراسیون بین‌المللی شنا با نام اختصاری «فینا» است. طول استخر واترپلو در مسابقات بین‌المللی 30و عرض آن 20متر است. دروازه‌ها 3متر عرض دارند و 90سانتی‌متر از سطح آب ارتفاع دارند. وزن توپ هم 400تا 450 گرم است. در مسابقات زنان از استخر کوچکتری به طول 25 و عرض 17متر استفاده می‌شود.

 

مهارت‌های اولیه:

برای انجام ورزش واترپلو ورزشکار باید در بعضی کارها مهارت داشته باشد. اولین فاکتور لازم برای شروع این ورزش، مهارت در شنا است. در این ورزش، بازیکنان باید بتوانند طول ۳۰متری استخر را بارها و بارها شنا کنند. نوع شنا کردن بازیکنان واترپلو با شنای کلاسیک متفاوت است. در این روش بازیکنان از یک استیل آزاد استفاده می‌کنند به طوری که هنگام شنا کردن همیشه سر آنها از آب بیرون خواهد بود تا بتوانند بر بازی مسلط باشند. مهارت دومی که بازیکنان باید به دست آورند، شیوه کنترل توپ با یک دست است. همچنین این ورزشکاران باید بتوانند توپ را با هر دو دست خود کنترل کنند. مهارت دیگری که ورزشکاران این رشته باید داشته باشند، نوعی پا دوچرخه‌است که در آن حرکات پا به صورت دایره وار انجام می‌شود. در این حرکت که ورزشکاران از آن برای نگه داشتن خود روی سطح آب استفاده می‌کنند، انرژی بسیار کم مصرف می‌شود. ورزشکاران ورزش واترپلو باید از تمرکز و سرعت عمل بالایی برخوردار باشند تا بتوانند بر تیم حریف غلبه کنند.

 

قوانین ورزش واترپلو:

هر تیم از 13بازیکن تشکیل شده‌است که شامل هفت بازیکن اصلی و شش بازیکن ذخیره‌است. بازیکنان اصلی دارای یک دروازه بان و شش بازیکن زمین هستند. این شش بازیکن می‌توانند هم در نقش حمله و هم در نقش دفاعی ظاهر شوند و جای مخصوص به خود ندارند.

ـ یکی از قوانین مهم واترپلو این است که بازیکنان زمین اجازه ندارند توپ را با دو دست بگیرند و باید آن را فقط با یک دست کنترل کنند.

ـ در فاصله دو متری از دروازه بان‌های هر تیم نشانه‌هایی به نام خط دو متری وجود دارد. بازیکنان تیم مقابل اگر توپ نداشته باشند نباید وارد این محوطه شوند.

ـ مدت زمان بازی برای آقایان در چهار ست هشت دقیقه‌ای و برای خانم‌ها چهار ست چهار تا شش دقیقه‌ای است.

ـ اندازه زمین ( بیـن المللی ) – طول 30متر و عرض 20متر و عمق آب 2 متر ( 4پا ) و نباید از 80/1متر کمتر باشد در مسابقات داخلی سعی بر این است که شرایط فوق رعایت شود و برای بانـوان 17×25متر می باشد.

اندازه دروازه : طول آن 3متر و ارتفاع 90سانتی متر و عمق 30سانتی متر و جنس آن از چوب یا فلـز و یا پلاستیک و رنگ آن سفید می باشد.

ـ شروع بازی : توسط حلقه ای توپ در وسط آب قرار می گیرد و یا توسط داور انداخته می شود.

ـ تعداد تعویض : آزاد

ـ فاصله نقطه پنالتی تا دروازه 4متر می باشد .

ـ بلند کردن 2پرچم متوسط داور یعنی گل قبول است .

ـ تعداد استراحت بعد از هر دوره به مدت 2دقیقه و در هر دوره دو استراحت ۱دقیقه ای .

ـ یک تیم می تواند 35ثانیه توپ را می تواند در اختیار داشته باشد.

ـ از پشت 7 متر می توان خطا را یک ضرب گل کرد.

ـ چهار خط با رنگ های خط قرمز ، خط زرد ، خط سبز ، خط سفید وجود دارد.

ـ خط قـرمز : 2متر بازیکن تیم مقابل اگر توپ داشته باشند نباید وارد این محوطه شود.

ـ خط زرد : 4متر پنالتی – خطایی که داور تشخیص به پنالتی می دهد .

ـ خط سفید : خط دروازه و خط نیمه

ـ خط سبز : 7متر – آزاد بازیکنان در این منطقه آزاد می باشنـد.

ـ کرنر : از منطقه 2متر و محل درست وبا خروج بازیکنان تیم حمله از این منطقه می باشد و در غیر این صورت تکرار می شود.

ـ وقت اضافی : 2زمان 5دقیقه ای

ـ اگر یک بازیکن ۳بار اخراج شود اسیکالیفه با جایگزین – اگر بازیکن مرتکب خشونت شود. اکسکلود بدون جایگزین خواهد بود .

ـ اخراج بازیکن ۲۰ثانیه و پشت خط دروازه خودی قرار می گیرد .

ـ زمان بازی – ۴دروه ( پریود) ۷دقیقه ای مفید و فعال برای آقایان و خانم ها در چهار ست ۴تا ۶دقیقه ای .

 

توپ واتر پلو:

این نوع توپ از سه قسمت اصلی، بلیدر، نخ پیچ و رویه توپ تشکیل شده است و در دو سایز ویژه مردان و زنان تولید می شود.

محیط توپ : بین 67تا 71سانتی متر و جنس رویه آن از چرم یا پلاستیک باشد .

وزن توپ : 400 تا 450گرم و رنگ زرد می باشد.

 

خطاها:

ـ زدن توپ با مشت بسته

ـ تکیه کردن و یا گرفتن چوب های دروازه

ـ فرو بردن توپ زیر آب در موقع حمله طرف مقابل

ـ پاشیدن آب به صورت حریف

ـ مانع بازی حریف شدن

ـ شنا کردن روی شانه ها و پشت حریف

ـ گرفتن توپ در یک لحظه با هر دو دست

ـ تلاف وقت

ـ انداختن تنه روی حریف و فشار آوردن

 

اثرات مفید بدنی:

واترپلو ورزشی آبی و تیمی است. بنابراین از یک طرف باعث بروز آثار ورزش شنا می‌شود و از طرف دیگر اثر مفید ورزش‌های توپی را به همراه دارد. بازیکنان این رشته باید از قدرت و سرعت بالایی برخوردار باشند. در این ورزش تمام اعضای بدن مانند یک زنجیر عمل می‌کنند. یعنی ورزشکار باید از تمام عضلات خود کمک بگیرید تا بتواند نیروی لازم را به توپ وارد کند. اعضای مختلف بدن مثل دست‌ها، لگن و پاها باید بتوانند حرکات چرخشی خاصی را انجام دهند. بنابراین علاوه بر قدرت، انعطاف پذیری نیز در این ورزش لازم و ضروری است. بعضی از حرکات باعث می‌شوند سرعت توپ افزایش یابد مثل چرخش مناسب در ناحیه کمر و شانه و همچنین قدرت به عقب بردن بازوها و آرنج و توانایی خم کردن مچ دست. به دست آوردن مهارت در این زمینه‌ها نیاز به تمرین فراوان دارد. بازیکنان علاوه بر قدرت و انعطاف پذیری باید از تمرکز کافی و قدرت

 

ورزش واترپلو دارای اثرهای مفید زیر است:

ـ افزایش قدرت بدنی به خصوص در ناحیه عضلات ران، بازوها و مچ دست

ـ افزایش انعطاف پذیری

ـ افزایش سرعت عکس العمل در پاسخ به محرک‌ها

ـ افزایش قدرت تمرکز، هماهنگی و طراحی نقشه

 

آسیب‌های ورزش واترپلو:

برخی از اسیب‌های واترپلو ناشی از انجام این ورزش در آب است مثل حساسیت و قرمزی چشم، آفتاب سوختگی و عفونت‌های پوستی. اما از آسیب‌های شایع و مخصوص به این ورزش می توان به موارد زیر اشاره کرد:

ـ کشیدگی تاندون‌های شانه: این آسیب بسیار شایع است زیرا ورزشکاران برای افزایش قدرت و سرعت پرتاپ توپ به عضلات و تاندون‌های این ناحیه فشار زیادی وارد می‌کنند و باعث کشیدگی و گاهی پارگی تاندون‌های این ناحیه می‌شوند.

آسیب به انگشتان: سرعت سریع توپ و برخورد آن با انگشتان دست ورزشکاران باعث ضرب دیدگی، کبودی و حتی بروز زخم و شکستگی در این نواحی می‌شود.

آسیب ناحیه صورت: واترپلو ورزش پر برخوردی است و ورزشکاران به سهو یا به عمد ضرباتی را به بازیکن حریف وارد می‌کنند. در نتیجه کبودی زیر چشم و پارگی لب از جمله آسیب‌های شایع است.

 

عواملی که سبب بروز آسیب بیشتر می‌شوند:

ـ نداشتن بنیه و انعطاف پذیری لازم برای این ورزش

ـ بی تجربگی و مهارت ناکافی در اجرای تکنیک‌ها

ـ استفاده نکردن از وسایل ایمنی مثل کلاه ایمنی و وسایل حفاظتی از گوش و دهان

 

پیشگیری از آسیب ها:

ـ رعایت چند نکته از بروز آسیب بدنی جلوگیری می‌کند:

ـ منظم ورزش کنید تا بدن شما برای این ورزش قدرت و انعطاف پذیری کافی را به دست آورد.

ـ علاوه بر تمرینات واترپلو، از سایر تمرین‌ها بدن سازی به منظور ارتقای سطح قدرت و انعطاف پذیری بدن استفاده کنید.

ـ حتما" در حین و بعد از ورزش آب فراوان بنوشید.

ـ قبل از ورزش بدن خود را گرم کنید.

ـ بعد از خروج از آب، تمرینات کشش را فراموش نکنید.

ـ از وسایل ایمنی و عینک شنا استفاده کنید.

ـ اگر احساس کردید آسیب دیده‌اید، بلافاصله ورزش را متوقف کنید و در صورت لزوم از کمپرس یخ و بالا نگه داشتن اندان آسیب دیده استفاده کرده و به پزشک مراجعه کنید و تا بهبود کامل ورزش نکنید.

 

 * فروشگاه اینترنتی آنیک مرجع دانستنی های ورزشی و فروش انواع لوازم ورزشی.

(0)
هیچ دیدگاهی وجود ندارد
دیدگاه خود را بنویسید
*
*